บทเพลงพลัดถิ่น
posted on 02 Dec 2008 15:34 by crozzaxmoon1
นิยามคือบทเพลงพลัดถิ่น
ขาดวิ่นล่องลอยสู่จักรวาลทั้งปวง
นิยามยังย่างก้าว และทุกย่างก้าวคือท่วงทำนอง
สิ่งที่เป็นตัวมันหายไปและจะพบเจอ ตามกาล
เสียงเพลงของนิยามแม้ไม่เหมือนกัน
ดั่งบทเพลงบรรเลงตามใจตน..
แต่กระนั้น นิยามก็ยังเป็นบทเพลงงดงามบทเดียวกัน
2
มุมมองคือดวงตาหลากสี
เวียนวนหลับใหลสลับวนเวียน ด้วยเวลาและผู้สวมใส่
แม้กระทั่งนาทีที่แล้วก็ไม่อาจเหมือนนาทีนี้
สีสันของชีวิตคงเป็นเช่นนี้...
3
อดีตประทับลง ณ ที่หนึ่งอันเป็นนิรันดร์
แต่เรากลับรู้สึกให้กับปัจจุบัน
ลวงหลอกอนาคตด้วยคำหวาน
อยู่กับความจริงและปัจุบันที่เชื่อได้แต่ตนเอง
แล้วเราจะไขว่คว้าสัจนิรันดร์อันเป็นอุดมคติเพื่อสิ่งใด?
เมื่อสิ่งที่ตามหาก็อยู่ตรงนี้
4
จงสดับรับฟังบทเพลงพลัดถิ่น
จงยินดีที่ได้มองเห็นมุมมองของบทเพลงเหล่านั้น
จงรู้จักส่วนหนึ่งของเวลา และการเปลี่ยนแปลงของบทเพลง
แลความสุขจะยังคงอยู่ในนั้น
แลความสวยงามจะยังคงอยู่ในนั้น
ขอเธอจงเปิดใจให้กว้าง ณ ทีนี้
เพลงพลัดถิ่นจากรัตติกาลสีขาวจักบรรเลง
และเธอจงสดับรับฟัง
ขอต้อนรับสู่
...เนินชมจันทร์แห่งเสี้ยวแห่งความสงัด...
รัตติกาลสีขาว
1/12/2551
++++++++++++
เปิดรับCoMMentคำนำนี้ใน
[ความสุขต่างนิยาม]