อัตถิภาวะนิยม[Existentialism]
posted on 25 Jan 2009 23:21 by crozzaxmoon
ถึงเวลาแล้วที่คำถามของค้านท์ที่ว่า “คำตัดสินแบบสังเคราะห์จะมีลักษณะก่อนประสบการณ์ได้อย่างไร”จะต้องแทนที่ด้วยคำถามที่ว่า”ทำไมการเชื่อในคำตัดสินดังกล่าวจึงเป็นเรื่องจำเป็น” กล่าวได้อีกอย่างหนึ่งคือ ถึงเวลาแล้วที่จะสนใจว่าเหตุใดการตัดสินดังกล่าวจึงต้องเชื่อว่าจริงเพื่อที่จะ ปกป้องสัตอย่างพวกเรา”
(Nietzsche, 1966)
ผมสูญเสียศรัทธาตั้งแต่อายุได้สิบสองปี พระเจ้ามิได้ดำรงอยู่จริงแต่ผมก็มิได้จัดการกับการไม่ดำรงอยู่นี้แต่อย่างใด และแล้ววันหนึ่งที่ ลาโรแชล ในขณะที่ผมรอคุณมาชาโดซึ่งจะร่วมทางไปโรงเรียนกับผมในตอนเช้า ในตอนนั้นผมไม่อาจอดทนรอเนื่องจากสายอยู่พอสมควร และเพื่อจัดการกับเวลาที่ต้องรอ ผมได้คิดถึงพระเจ้า พร้อมกับบอกตัวเองว่าสิ่งนั้นมิได้ดำรงอยู่ แม้ว่าในเวลานั้นผมจะยังไม่ทราบว่าข้อเท็จจริงที่ชัดเจนประการนี้จะวางอยู่บนหลักฐานใดก็ตาม”
(Sartre, 1983: pp. 265-267)
.
ภาวะพื้นฐานของมนุษย์ที่รู้อยู่ รู้เป็นของตนเอง (ดาซีน-Dasein) เขารู้ว่าเขาอยู่ในโลกนี้ (his being-in-the-world) เขารู้ตัวว่าขณะนี้เขาคือใครอย่างมีความเข้าใจ (understanding) และรู้ว่าภาวะการดำรงอยู่แห่งตนเป็นสิ่งที่ชั่วคราว (temporal) เปลี่ยนแปลงไปได้ตามกาลเวลา และสถานการณ์
มนุษย์นั้นมีศรัทธรา เราดำรงอยู่ด้วยสิ่งเหล่านั้น ไม่ว่าถูกหรือไม่ก็ตาม
มนุษย์แต่ละคนต่างมีภาวะปัจเจกภาพ แต่เราอยู่ในโลกนี้เป็น “อัตสัมพันธ์วิสัย-intersubjectivity” ที่คนแต่ละคนต่างอยู่ต่างเลือก และต่างตัดสินใจ
ศึกษาเพิ่มเติม
1. http://www.philospedia.net/Existentialism.html
2. http://www.wareeya.com/index.php?lay=show&ac=article&Id=5351198
ปล.กำลังหาข้อมูลเกี่ยวกับการทดลองสะกดจิต ให้เจ็บปวดกับแท่งเหล็กเย็นๆที่ทาบบนขาว่ามีมันร้อน และเกิดรอยไหม้ขึ้นที่ขา