-][-:: Darkness moon hil ::-][- "เนินชมจันทร์เสี้ยวแห่งความสงัด"

0.1

ฉันฝากใครไว้ให้คุณหรือเปล่า
....คงไม่มีหรอก
แต่ถ้าตอบว่าใช่ แสดงว่าคุณจดจำอะไรไม่ได้มากกว่า
เพราะเราสัญญากับฟ้าด้วยคำปฏิเสธ
ซึ่งไม่ได้เอ่ยออกผ่านริมฝีปาก
และมีพยานแค่คำร่ำไห้

 

0.2

ผมฝากตัวเองผ่านดวงตาทุกๆทีที่เวลาเดินไป
และตอนนี้ผมกำลังจับมือใครบางคนที่เรียกตัวเองว่า
........."คนรัก".........
ทั้งๆที่เธอคนนั้นไม่สามารถอธิบาย หรือเข้าใจคำว่า
............"รัก"............
ได้เลย

 

0.3

คุณเริ่มจะปฏิเสธมัน
คุณบอกว่าสิ่งที่เลวที่สุดก็คือการที่เรายังคิดว่า

"ความรักเป็นเรื่องที่ยิ่งใหญ่"

เพราะว่า ความรักสำหรับคุณแล้ว
ก็ไม่ต่างจากข้าวซักจาน
หนังซักเรื่อง
สิ่งปลอบโยนซักอย่าง
เป็นแค่เครื่องมือสำหรับตอบสนองตัวคุณ
ในบางเวลาเท่านั้น

 

0.4

ผมบอกกับตัวเอง
ความคิดของผมอาจดูทรยศกับคนทั้งโลก
...โดยเฉพาะกับคนที่ผมรัก
แต่สำหรับผมเแล้ว ความรักมันก็เป็นแค่นั้น
เครื่องมือที่ใช้สร้างความสุขชนิดหนึ่ง
เช่นเดียวกับ การทำดี ทำชั่ว แม้กระทั่งการปล่อยวาง
และผมก็อยู่กับคำนิยามแบบนั้นไปเรื่อยๆ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

....

ไม่มีหมายเลข

คุณบอกว่าตัวของฉันไม่รู้อะไรซักอย่าง
แต่ยังคงเที่ยวให้คำนิยามไปเรื่อยเปื่อย
ฉันเบื่อกับอัตตาของคุณ
แต่นั้นคือเหตุผลที่ฉันชอบคุณ
ฉันจึงยังคงรักคุณ

และฉันจะถามคุณว่าคุณเคยรักฉันบ้างไหม

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

1

ผมไม่มีคำตอบให้ใครทั้งสิ้น
ผมมีแต่ตัวเอง

 

 

 

 

 

 

.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

-1.1

ฉันก้าวกลับไปที่0
และไม่มีตัวตนอยู่ตรงนั้น

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

0

เราพบกันโดยบังเอิญ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

และจะจากกันไปโดยบังเอิญ

 

 

+++++++++++++

 

ไม่ได้เขียนแก่นแบบซะนานเลยนะครับ
นานๆทีจะได้จับอะไรที่เป็นนามธรรมแล้วเขียนออกมาแบบเรื่อยเปื่อยซักทีหนึ่ง
รวมไปถึงการหาข้อขัดแย้งก็คนสองคนที่แบ่งตัวตนของผมไปครึ่งๆด้วย

สำหรับความเรียงนี้ ถ้าในทางการสื่อสารแล้วผมคิดว่ามันคงล้มเหลว
แต่ในทางการจดบันทึกช่วยผมได้มากเหลือเกิน

ไม่ได้เข้าบล็อกนี้นานเหลือเกินแหะ
นิยายเขียนเสร็จไปแล้วแต่ต้องรอบ่มเพาะและขัดเกลาอีกเยอะเลย
แล้วค่อยคิดว่าจะเอายังไงต่อจากมัน

ช่วงนี้อยู่ในฤดูมรสุมแห่งรายงาน
ซึ่งก็ใกล้สอบปลายภาคเข้าไปทุกทีๆ
หนังสั้นเรื่องใหม่กำลังตัดอยู่ แต่เพราะงานเยอะเลยต้องเลื่อนไปปิดเทอม
แล้วก็มีอีกเรื่องจะถ่ายปิดเทอมเช่นกัน

 

เอาเป็นว่า entry นี่คนคงไม่เข้าใจเยอะเลย
แล้วก็คงอ่านน้อยเช่นกัน
แต่ก็ยังดีที่อ่านนะครับ
ไว้วันหลังจะลงนิทานที่เรียบง่ายมาเหมือนเดิม

แล้วเจอกันครั้งหน้า

 

Crozzax
จันทรกาล รัตติขาว
8/9/2009