ต้นน้ำตา

posted on 29 Apr 2009 18:52 by crozzaxmoon  in my-Hill
 

เมื่อฉันโยนดวงตาให้ความมืด  

เมื่อฉันโยนหัวใจให้ท้องทะเลสีเทา

เมื่อเรามีหัวใจใกล้เคียงกัน

เมื่อเราร่วมแก้วน้ำเปล่าแก้วเดียวกัน

 

 

 

 

 

.....

ความเศร้าของเราก่อตัวขึ้น
ปาดเปื้อนไปในหัวใจที่แตกสลาย
มีดทื่อๆจากมุมมืดค่อยๆฉีกกระชากความรู้สึกของเรา
และความทรงจำก็เริ่มกดแรงลงลึกไปในบาดแผล

 

ฉันได้กลิ่น....ของเหลวที่ไหลหยาดออกมา

 

 

เรามีรอยแผลของความรู้สึก
มีอารมณ์ที่บั่นทอน และบาดลึก ซ้ำแล้วซ้ำเล่า
เราพรั่งพรูออกมาเป็นเสียงคร่ำครวญ
แม้ในวินาทีที่เรายังมีลมหายใจ

 

ฉันได้กลิ่น.....ของเหลวอาบใบหน้าของเรา

 

 

 

 

 

 

.....

ที่นี่เรารวมตัวกันด้วยจิตวิญญาณที่กระเด็นหายไป
และคงอยู่ไว้ด้วยการก้าวเดินของร่างที่ถูกกระทำ
ในเมฆสีเทาที่บดบังแสงจันทร์
เราจับกลุ่มกัน เงียบเหงา จมดิ่งลึกไปในน้ำแข็งใต้ดวงตา

 

วันหนึ่งฉันนำเมล็ดพืชมาจากความยากไร้
เก็บน้ำตาที่ไหลออกมาจากรอยกรีดของความหลัง
รดเมล็ดปริศนาที่ฝังไว้ใต้เงาของจันทรา
เหมือนนิทราของฝันสีเทา

 

กลุ่มของเรามาเห็นเข้า
จึงผุดปีนป่ายจากซากปรักหักพังของวิญญาณ
มาร่วมดูแลด้วยใจที่บอบช้ำ
เราทุกคนผันเปลี่ยนด้วยใจเดียวกัน
ขับขานต้นไม้ตั้นนั้นว่า

 

...ต้นน้ำตา...

 

 

 

 

 

 

.......

 

เรารดน้ำด้วยความรวดร้าวจากรอยแผล
จึงปรารถนาให้ต้นน้ำตาของเราเป็นเช่นไร
เพราะรู้อยู่แก่ใจว่ายังไงก็ต้องร้าวราญและบิดเบี้ยว

 

ทว่าวันแล้ววันเล่า
ต้นไม้เติบโตจากน้ำตา
จากรอยแผลของกาลก่อน

 

ทว่าวันแล้ววันเล่า
มันแข็งแรงเติบใหญ่กว่าต้นไม้ใดๆในโลกนี้
มันออกดอกออกผลเป็นสิ่งที่เราลืมปราถนานั้นไป

 

 

ฝูงมนุษย์น้ำตาของเราเฝ้าดูคลายทุกข์โศก
แต่ข้างในของพวกเราได้เปลี่ยนไปเสียแล้ว
เราต่างปีนป่ายขึ้น ณ ปลายกิ้งก้านที่ค่อยๆเติบโต
บรรจงเด็ดผลพิสดารทั้งหลาย
ด้วยใจที่หายเป็นปลิดทิ้ง

 

หนึ่งบิดเอาเงินใหม่ แล้วจากเราไป
หนึ่งบิดรถคนใหม่ แล้วจากเราไป
หนึ่งบิดหญิงคนรักใหม่ แล้วจากเราไป
หนึ่งบิดกลุ่มเพื่อนใหม่ แล้วจากไป
หนึ่งบิดแก้วน้ำแก้วใหม่ แล้วจากเราไป

 

 

 

เราร่วมสร้างปรารถนาที่ลึกล้ำ
เราร่วมเติบโตไปกับแก้วบางที่ประกอบกันเข้าไปใหม่
แล้วเราร่วมรับรู้ถึงผลกระทบของร่างกายที่วิญญาณ
กลายเป็นก้อนแค่กระแสนึกคิดที่ถูกเลือนหาย

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

...

ฉันโยนดวงตาให้เงาจากแสงจันทร์

ฉันโยนหัวใจให้กิ่งไหวโยก

เมื่อเราไม่มีใครอยู่

เมื่อฉันนอนหลับใต้ต้นน้ำตา

 

 

 

 

 

...เมื่อฉันยิ้มและไม่ปรารถนาสิ่งใด...

++++++++++++++++++++++++++++++
23/4/2551
กาลรัตติขาว

 

 

แล้วคุณต้องการอะไรจากต้นน้ำตาหรือ....?

 

 

 

 

 

 

 

 

[ช่วงนี้ยุ่งไปหมด ไม่ได้มาเล่นบล็อกเลยครับก็เลยมาเปลี่ยนหัวบล๊อกและอัพไว้กันร้าง - -
ยังเปิดรับคำถามเกี่ยวกับคณะผมอยู่นะครับ แหะแหะ]

 

 

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet

ความสุขsad smile

#1 By Nerd de Scriptorus on 2009-04-29 20:16

ข้า..
ต้องการ...
ปรารถนา...
ฮิเรนด้า...

ไม่ใช่แระ sad smile

#2 By -JpNc- on 2009-04-29 22:13

งั้นมาอัพเร็วๆนะconfused smile

#3 By N.P on 2009-05-10 20:01

ร้างจิงด้วยย

มาอัพบ้างได้เเล้วค่า ฮ่า

หนึ่งบิดเอาเงินใหม่ แล้วจากเราไป
หนึ่งบิดรถคนใหม่ แล้วจากเราไป
หนึ่งบิดหญิงคนรักใหม่ แล้วจากเราไป
หนึ่งบิดกลุ่มเพื่อนใหม่ แล้วจากไป
หนึ่งบิดแก้วน้ำแก้วใหม่ แล้วจากเราไป

ชอบตรงนี้จัง

#4 By เเมคฟิช (125.24.194.202) on 2009-07-18 21:14

อ่านจบแล้ว..
ตอนแรกที่อ่านนึกว่าเเต่งไว้เพื่อสมาคมคนอกหัก
แต่พออ่านไปอ่านมา
กลับรู้สึก เดียวดายอย่างประหลาด

ทำไมถึงเป็นต้นน้ำตาล่ะคะ?
เพราะน้ำตาสร้างเมล็ดขึ้นมาหรอคะ?
ซินนึกว่ามันเป็นแค่ส่วนนึงของการเจริญเติบโต
ของเมล็ดที่ไปเจอมาอย่างปริศนาซะอีก

แต่ไม่ว่าจะเป็นต้นอะไรก็ตาม
ซินเห็นด้วยกับที่ว่า
ยิ่งเรารดมันลงไปมากเท่าไหร่
ต้นไม้ของเรามันก็จะเเข็งเเรงมากขึ้นเท่านั้น
เหมือนเรื่องที่แย่ๆที่ผ่านเข้ามาในชีวิตเรา
มันจะทำให้เราเเข็งเเรงขึ้น เข้มเเข็งขึ้น

เม้นไร้สาระมาก - -
ขอโทษนะคะ เม้นแบบพูดจาไม่รุ้เรื่อง ฮ่าๆๆ

ปล. ขอถาม ทำไมต้องน้ำเปล่าเเก้วเดียวกัน?

#5 By น้องเทค (รู้ป่าวคนไหน ได้ข่าวมีหลายคน) (58.8.230.36) on 2009-07-20 01:43