ณ ที่ใกล้,วาเลนไทน์09
posted on 09 Feb 2009 16:33 by crozzaxmoon in my-Hill
ณ ที่ใกล้ไม่ไกลจากตรงนี้
ยังคงมีเรื่องราวที่ดำเนินไปไม่จบซักครั้ง
......
รอบเวียนของความรัก
รอบเวียนของการมีชีวิต รอบเวียนของความตาย
..รอบเวียนของความสูญเสีย..
ช๊อคโกแล๊ตเน่าเสียเมื่อเวลาผ่านพ้นไป
กุหลาบร่วงโรยให้กับใจแตกสลาย
เมื่อผ่านพ้น ณ หยาดน้ำไหลเอื่อยอันอาบแก้ม
ข้าพเจ้ารู้สึกเป็นอื่น...
รอยย่ำเท้าที่ประทับอยู่บนดอกกุหลายแดง
บดขยี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนแหลกเละคาพื้นดิน
แห้งผาก โง่เขลา จางเจื่อน ว่างเปลา
ทว่า ดอกกุหลาบก็ยังจะแบ่งบาน หรือ?
แล้วมันยังต้องการหนามอยู่ไหม?
ความรักคือเหล้า
ส่วนมึนเมาคือความรัก
ส่วนน้ำเปล่าคือความผูกพัน
เราไม่อาจขาดน้ำเปล่าได้
แล้วความมึนเมาเราสามารถละมันได้ หรือ?
แล้วมันพิสูจน์ได้ไหม?
ความรักคือซากศพ
การมีชีวิตคือบทลงทัณฑ์อันเป็นนิรันดิ์ของกาลเวลา
ความตายไม่ได้พลัดพราก
แต่การมีชีวิตต่างหากที่ทำให้เราหลงลืม
ถึงจะเป็นแบบนั้น เราไม่เคยปรารถนาพบซากศพ
หากทว่าแค่อยากเป็น
...อยากลองเป็นแค่นั้น...
ณ ที่ใกล้ไม่ไกลจากฝัน
วันคืนไม่เคยล่วงเลยไปจากไหน
เพราะซากศพนั้นหยุดนิ่ง
ดั่งกุหลาบถูกฉีกทิ้งยังไม่เคยจากที่ใด
ข้าพเจ้าปรารถนา
แต่ไม่เคยไขว่คว้า
อยากได้มา
แต่ไม่คิดครอบครอง
ไม่ได้รังเกียจในความน่ารังเกียจ
ไม่ได้รังเกียจในความสวยงาม
แม้จะไม่เคยเชื่อในรัก
แต่ก็ไม่ได้ปฏิเสธการมีอยู่ของมัน
ณ ม่านหมอกที่ข้าพเจ้าสร้างขึ้น
ในรอยจางๆที่ข้าพเจ้าให้ความสำคัญ
ที่ข้าพเจ้าแกล้งวางไว้ให้ข้าพเจ้าไม่พบเจอ
และทุรนทุรายให้กับความนึกถึง ความผูกพัน ความเจ็บปวด
จนชินชา
มันคือการพิสูจน์ใช่ไหม
พิสูจน์ว่าที่แท้แล้วซากศพไม่จำเป็นต้องการเหล้าแต่อย่างใด
ในฝัน
กุหลาบอันเดิมของข้าพเจ้าไร้หนาม สวยงามเกินไป
ในฝัน
ข้าพเจ้าออบกอดโดยไม่จำต้องเป็นระวัง
ในฝัน
ข้าพเจ้ามีความสุขได้จนไม่อยากตื่นอีกเลย
ณ อ้อมกอดของกุหลาบไร้หนาม
ข้าพเจ้าไม่อาจเขียนตอนจบ
ไม่อยากจะเขียนไว้ให้เลย
..........................
....ไม่เลย...
+++++++++++++++++++++++
รัตติกาลสีขาว
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
9/2/2551
รอบเวียนสำรวจตัวเอง
ของความรัก
นี่คือรูปลักษณ์ของความรัก
ที่เป็นกรอบในเรื่องสั้นทุกเรื่อง แต่ไม่เคยคิดจะเขียนให้เป็นแนวคิดหลัก
และไม่จำเป็นต้องอธิบายให้ว่าเป็นเช่นไร
แค่ท่านรู้สึกก็พอ
พูดได้ว่าเป็นแก่น
ทว่าก็เปลี่ยนแปลงได้
ซักวันข้าพเจ้าจะกลับมาสำรวจตนเองอีกครั้ง
ณ เดือนแห่งความรัก
.....
ง่ะ....สัญลักษณ์เพียบเลย
กะจะไม่ใช่แล้วนะเนี่ย
ช่วงนี้ไม่รู้เป็นอะไรต่อต้านความเป็นสัญลักษณ์(Symbolic)กับงานตัวเองตะหงิดๆ
สงสัยอ่านช้อกอระเกด เรื่องอคติการตีความแน่ๆเลย
...อาจถึงเวลาเปลี่ยนแนวคิดอีกแล้วนะเนี่ย
เปลี่ยนแนวไม่ง่ายอย่างที่คิด แต่ก็ไม่ยากเกินจะทำ
#1 By |:| ShaKo |:| on 2009-02-09 17:18