ฝุ่นผง

posted on 23 Oct 2007 21:09 by crozzaxmoon  in my-Hill

 

          อันฝุ่นผงเปลี่ยวเปรอะเปื้อน ก็ไหลเรือนเรื่อยเอื่อยเมื่อต้องลม

          ข้าพเจ้าเคยหลับฝันแต่เด็ก มันคงเป็นความรู้สึกที่ตกค้างในความทรงจำเมื่อยามนึกถึง ในฝันข้าพเจ้าจำได้ว่าข้าพเจ้าล่องลอยอยู่บนอากาศโดยไร้แรงโน้มถ่วง ในโรงเรียนเก่าซึ่งมีโถงทางเดินที่ทอดยาวไปสู่โรงยิม ข้าพเจ้าแหวกว่ายอย่างหรรษาไปตามความต้องการของจิตใจ มือแกว่งไกว่ว่างเปล่า ขวาไว้แหว่งว่างเปล่า แต่ตากลับหมุนกลับเพื่อวิ่งวน

           ข้าพเจ้าลอยตัวได้เหมือนฝุ่นผง

          ก่อนที่เราจะเกิดมาเป็นมนุษย์ ก่อนจะมาเป็นอสุจิตัวเล็กเท่าแปดซีกผม พวกเราคงเป็นซากธุรีที่ปรี่หัวเราะไร้ชีวิตอยู่ที่ไหนซักแห่ง ไม่นานเราก็ถูกลากเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของพืช ถูกกล้ำกลืนเป็นส่วนหนึ่งของสัตว์ แล้วจึงก่อกำเนิดเป็นผู้ขนพันธุกรรมของสัตว์หลากชนิด ข้าพเจ้าอาจตายในท้องหมาเพราะวิ่งไม่เร็วพอ กระนั้นในที่สุดข้าพเจ้าก็ชนะผู้แข่งขันจำนวนนับล้านๆได้สำเร็จข้าพเจ้าจึงกำเนิดเป็นผู้เป็นคนแบบนี้

          ข้าพเจ้าพยายามหวนลำลึกลอยต่อของร่างกายในอดีตชาติ

          หากข้าพเจ้าเป็นฝุ่นผงล่ะก็.......

          ข้าพเจ้าอาจเลือกเป็นที่จุดยอดของประสาทใดซักแห่ง ต้องแข่งกันเป็นส่วนผสมที่พอเหมาะกับยอด ต้องพยายามโดดเด่นให้ความบังเอิญพาโอกาสมาแตะต้อง

          บางทีข้าพเจ้าอาจฝันเป็นฝาผนัง ได้ลูบไล้สัพสัตว์ที่เลียบเคียงมา ข้าพเจ้าคงต้องแข็งแกร่งพอให้สามารถยึดเกาะกันและกันกับคนอื่นๆ เพื่อนำไปสู่ความภูมิใจอันที่ไม่อาจล้มลงได้

           บางทีข้าพเจ้าอาจกำลังไต่ไปตามสายลมบนฟากฟ้า เพื่อบินดื่มด่ำกับประกายวิวอันแสนกว้างใหญ่ เพื่อค้นหาเหตุไฉนโลกจึงกว้างใหญ่ เหตุไฉนโลกนี้ถึงขาวดำ หรือกระทั่งค้นหาขอบของฟากฟ้า

          บางทีข้าพเจ้าอาจเป็นหยาดน้ำตาของท้องฟ้า หรือน้ำค้างพราวขาวแข็งของลมหนาว ข้าพเจ้าคงสุขใจในความขาวชะอุ่มและความสดชื่นเย็นยะเยือก ข้าพเจ้าคงเรื่อยลงเปรอะเปื้อนดังอารมณ์กวีที่ข้าพเจ้าปรารถนา

            บางทีข้าพเจ้าอาจเป็นเพียงฝุ่นเกรอะกรังบนซากเรือใหญ่.....

 

 

            เมื่อประสาททรายล้มลงเพราะทะเลเซาะ เมื่อประสาทหินระเบิดเพราะลมทลาย เมื่อฝาผนังแตกปริเพราะความเก่า เมื่อฝนและหิมะร่วงลงแตะพื้นดิน เมื่อลมหมดแรงส่งพา เมื่อฝุ่นเกราะกรังบนซากเรือใหญ่ถูกเคาะ

           ข้าพเจ้าก็คงเป็นฝุ่นผงอีกครั้ง

 

 

           เมื่อกาลเวลาใหกำเนิดทุกอย่าง กาลเวลาก็จักพรากทุกอย่างไป

           ดั่งเราลากเส้นวกวนกลับมาที่เดิม

 

 

 

         เมื่อไหร่รูปร่างมนุษย์ของข้าพเจ้าจักสลายเป็นฝุ่นผงเสียที

         เมื่อไหร่ข้าพเจ้าจะหลุดพ้นจากกรอบของฝุ่นผงเสียที

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

             บางทีข้าพเจ้าก็หัวเราะเล็กๆเมื่อเห็นฝุ่นผงใต้ตู้เสื้อผ้า

               

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

        ยังคงมีใครอีกมากมายที่ยังเป็นซากของธุรี

 

 

 

 

++++++++++++++++++++++++++++++++++++

.การฟุ้งซ่านเริ่มต่อเนื่อง...

 

18/10/2550 ความเรียง เกลาไม่เสร็จก่อนลง Crozzax

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

เอ่อ อย่าหาว่าจับผิดนะคะ
"ธุลีค่ะ"

ไม่นานเจ้าจะกลายเป้นส่วนหนึ่งของมัน เถ้าธุลี
อืม..

คนเราก็เกิดมาจากการผสมพันธ์อ่ะนะ

การเป็นฝุ่นผง ก็คงอาจเป็นการให้ความหมายของคนที่คิดว่าตัวเองเป็นฝุ่นผงล่ะมั้ง..

ไม่รู้สิ sad smile embarrassed

อืม.. จริงๆแล้ว เราอาจจะเป็นฝุ่นผงที่ตกมาจากดวงดาว..sad smile

#3 By :: KinG MoJi :: on 2007-10-24 13:18

ธุลี ธุลีหนอ บ่แม่น ธุรี อิอิ

ครับ บางทีคนเราก็เป็นแค่ฝุ่นผง

หรืออาจถึง อณูนาโนผงของจักรวาลด้วยซ้ำคับ open-mounthed smile big smile
โอ้โห ... เปรียบเทียบซะ
แต่ไม่ว่าเราจะเคยเป็นเพียงฝุ่นผง ณ ที่ใดมาก่อน
แต่ทุกวันนี้เราก็โชคดีที่ได้มีชีวิตและจิตใจนะคะ

ว่าแล้วก็ไปเช็ดฝุ่นที่ตู้ซะนะคะ อิอิ big smile

#5 By !2know ++ on 2007-10-24 16:43

เยี่ยมมมมมมมมมมมมมมมม...........confused smile

#6 By PiXY on 2007-10-25 00:18

ครั้งนี้ก็เขียนได้ดีนะเนี่ย
พูดง่ายๆว่า "สัจธรรม"งิ

เพราะไม่รู้ว่าเมื่อไหร่เราต้องกลับไปเป็น"ธุลี"อีกครั้ง
ก็ต้องทำวันนี้ให้ดีที่สุดเนอะ ^[]^

TAKE CARE**



pS.พิมผิดเยอะอีกแว้ว อ่ะล้อเล่นๆ อย่าคิดมากๆ

#7 By wHanii (61.90.146.66) on 2007-10-25 13:39

ตื่นๆๆๆ..........ชีวิตยังอีกไกลน่าโฮะๆๆอย่าเพิ่งอยากเป็นผงเซ....
ถ้าเป็นฝุ่นผง???ชีวิตเราก็ไม่เหลืออะไรแล้วสินะ..เถ้าของกระดูก..ที่สุดของชีวิต

#9 By NuRsEKinGDoM on 2007-10-25 19:15

ยังไม่อยากเป็นธุลี
แต่บางครั้งก็อยากล่องลอยไปได้อย่างธุลี
ฟุ้งซ่านเหมือนกัน

อยากเป็นตัวเห้

ถึงแม้บินไม่ได้

แต่ก็อยู่ได้ทั้งบนบกและในน้ำ

#11 By PaBaJa on 2007-10-28 23:48

สูงสุด สู่สามัญ
ไม่นาน สลายไป
ไม่เคย มีสิ่งใด
อยู่ได้ อย่างยืนยง

และแล้ว เราก็ไม่ควรยึดติดต่อสิ่งใด big smile

#12 By ~ N ~ on 2007-10-29 13:53

ตอนจบของชีวิตเราก็เป็นเพียงธุลีเท่านั้น...
ล่องลอยไปตามแม่น้ำและสายลม...ปลิดปลิ้วไปตามวัฎจักรนะแหละขอรับ

#13 By Kurei on 2007-10-29 19:41

มาใช้ความโชคดีอันมหาศาลให้เป็นประโยชน์และมีคุณค่ากันเถอะconfused smile

#14 By เหมียวปลา on 2007-10-30 00:30